Απόψε

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2007, στις 18:00, συναυλία αλληλεγγύης στον προφυλακισμένο (κατά πώς δείχνουν τα στοιχεία, λανθασμένα) φοιτητή Παναγιώτη Κ., στην πλατεία Αριστοτέλους (η οποία φιλοξενεί και άλλες εκδηλώσεις, πέρα από το σώου της Μενεγάκη).

Στη συναυλία θα λάβουν μέρος όλα τα ονόματα της εναλλακτικής (?) μουσικής σκηνής της Θεσσαλονίκης (Αγγελάκας, Δερμιτάσογλου, Μήτσης και λοιποί «κλασσικοί»).

«Δε θ’ αλλάξω εγώ τον κόσμο»

Βαρέθηκα να το ακούω αυτές τις μέρες. Την πρώτη φορά το άκουσα στην Αθήνα, από δύο (μεταξύ τους) ξαδέρφια. Πολύ έξυπνοι άνθρωποι και οι δύο. Καλλιτέχνες, κάτω των 35. Τη δεύτερη από φίλο στη Θεσσαλονίκη, πρώην συμφοιτητή και συνδικαλιστή, νυν μεταπτυχιακό φοιτητή. Πότε κουράστηκε η γενιά μου; Ή μήπως ξύπνησε νωρίς; Δεν έχω απαντήσεις, μόνο απορίες. Δεν τους νοιάζει να σπάσει ο κύκλος, παρά μόνο να βρούνε τα κρυφά του σημεία. Να βρουν τον ίσκιο, τη δροσιά, να ανακαλύψουν την αιτία της ξηρασίας. Όχι, όχι την αιτία, μόνο να την καταγράψουν. Να μαγευτούν από τη γοητεία της. Να γνωρίσουν ξανά και ξανά τον πόνο και την ηδονή. Μόνο αυτό υπάρχει και το εγώ, που παρότι έχει τη θέση του, καθαρή και περήφανη, δεν επαναστατεί, μήτε λύνει απορίες. Οι απορίες είναι να ανακαλύπτονται και να εφευρίσκονται. Όχι να εξηγούνται, να επιλύνονται. Απλά να υπάρχουν, να σημειώνονται. Οι δυσκολίες είναι πολλές κι οι αντοχές μας λίγες. Δεν είναι αυτοί αναίσθητοι άνθρωποι, ούτε «βολεψάκηδες». Είναι γοητευμένοι και απο-γοητευμένοι μαζί. Είναι η σύνδεση των αντίθετων που δεν κάνει σύνθεση, μα προβάλλει αυτό ακριβώς το εσωτερικό χάσμα. Δεν ξέρω αν έχω να αντιπροτείνω κάτι σ’ αυτούς τους νέους (που μάλλον έχω, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα τους εξοργίσει αυτό που θα πω), σίγουρα όμως τους αφουγκράζομαι και βλέπω κομμάτι του εαυτού μου. Και θέλω να μιλήσω και πάλι μαζί τους. Μα δεν έχω τι να πω.

Update:Ευτυχώς, βρήκα και ανέβασα (έστω και καθυστερημένα), το κομμάτι που είχα κατά νου.

Πρωινή ζώνη

Posted On Μαΐου 23, 2007

Filed under σκέψεις, αχαχούχα, politics

Comments Dropped 6 Σχόλια

Σήμερα άνοιξα την τηλεόραση. Είδα την παλαιού τύπου σιλικόνη της Μενεγάκη να ανακοινώνει ότι τη Δευτέρα θα είναι στην πόλη μου, τη(ν όμορφη ούου) Θεσσαλονίκη. Που αλλού, στην πλατεία Αριστοτέλους!!!!

Πρόκειται περί μεγίστου τιμής που μας κάνει αυτή η εκπομπή. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης (και το άγαλμά του που αναμένεται να φύγει γιατί εμποδίζει τα τραπεζοκαθίσματα των καφετεριών με τους μπράβους*) λέγεται ότι δάκρυσε από τη χαρά του. Γιατί το δικαίωμα στη βλακεία και τα σκυλάδικα δεν πρέπει να το έχει η πλέμπα μόνο εξ αποστάσεως, μα και από κοντά. Φαντάζομαι, θα έχει ήδη ληφθεί η κατάλληλη άδεια από το Δήμο και την αστυνομία. Ζήτω και στους δύο οργανισμούς/ υπηρεσίες, που βοηθούν στο να πάρει πολιτιστικές ανάσες αυτή η πόλη. Εφαρμόζουν την περήφημη «μετακένωση» του Κοραή. Βέβαια, με δύο διαφορές. Η πρώτη είναι ότι αυτή η διαδικασία γίνεται εντός του πολιτισμικού χώρου του ελληνικού κράτους και το δεύτερο, μία μικρή αλλαγή στην ονομασία της διαδικασίας. Ονομάζεται πλέον «μετακένοση», καθώς το «κενό» αυτονομείται και αλλάζει τους κανόνες ορθογράφησης της λέξης, γενόμενο καθεστώς**. Τέλος, πρόταση αυτού του σεμνού και ταπεινού μπλογκ (δε θέλω «ου») είναι να την υποδεχτούμε με αυτό που αξίζει της εκπομπής. Με αυτά που καλύπτουν στα διαφημιστικά διαλείμματα το δημιουργηθέν κενό του κοινού, με σιδερώστρες και απορρυπαντικά (πώς λέμε με σημαίες και με ταμπούρλα?).

* ήδη ο δήμαρχος που μας αξίζει έχει επιληφθεί του θέματος

**ορισμένοι, και ίσως όχι λανθασμένα, το ονομάζουν εκκένωση. Αλλά θυμίζει κάτι «Εκκενώσεις βόθρων – Ο Αχόρταγος» και δε θέλω να γίνουν λάθος συνειρμοί.

Βρε βρε

Posted On Μαΐου 14, 2007

Filed under politics

Comments Dropped 7 Σχόλια

τι μας λέει το παιδί; Να υποθέσω ότι κάτι τέτοιο είναι σύμφωνο με το Λόγο του Θεού, που αυτός εκπροσωπεί επί της γης.

«Απολυταρχικά καθεστώτα», για ποια να μιλάει άραγε; Μάλλον γι’ αυτά που δέχονται τη θεωρία της εξέλιξης (εξ ου και «ξεπερασμένα») και δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη των προϋποθέσεων για την ευημερία χοντρών τεμπέληδων με πένθιμη στολή. ΟΚ, ό,τι πεις αρχηγέ! 😛

Χρόνια πολλά

και καλό μήνα.

Χτες εδώ γινόταν χαμός. Παντού αστυνομία και μεθυσμένοι. Καμμία σχέση με εργατική Πρωτομαγιά. Μάλλον λούμπεν Πρωτομαγιά ήταν. Όσο για την περιοχή που γίναν τα «χοντρά» επεισόδια, το Friedrichshain, είναι σύνηθες κέντρο συγκρούσεων, καθώς είναι το δημοτικό διαμέρισμα με τις περισσότερες καταλήψεις.  Μέρα κι εγώ που διάλεξα να την κάνω. Θα χάσω τα καλύτερα, αυτά μετά το μεσημέρι.