Guns of Brixton


When they kick at your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

When the law break in
How you gonna go?
Shot down on the pavement
Or waiting on death row

You can crush us
You can bruise us
But you’ll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

The money feels good
And your life you like it well
But surely your time will come
As in heaven, as in hell

You see, he feels like Ivan
Born under the Brixton sun
His game is called survivin’
At the end of the harder they come

You know it means no mercy
They caught him with a gun
No need for the Black Maria
Goodbye to the Brixton sun

You can crush us
You can bruise us
But you’ll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

When they kick at your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

You can crush us
You can bruise us
Yes, even shoot us
But oh-the guns of Brixton

Shot down on the pavement
Waiting in death row
His game is called survivin’
As in heaven as in hell

You can crush us
You can bruise us
But you’ll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

Advertisements

13 Responses to “Guns of Brixton”

  1. Exiled

    Bίντεο παρμένο σε μία εκκλησία της Λόντρας.
    Η σημειολογία του εξαιρετική. Εν μέσω θεατών, με μεγάφωνο ανά χείρας, διαλαλείται η βαρβαρότητα του συστήματος. Τι πιο επίκαιρο!
    Και η κάμερα να γράφει σε άσπρο/μαύρο, φυσικά.

  2. indictos

    καταπληκτικό!!!
    Μπράβο Εξόριστε.

  3. Exiled

    Merci!
    🙂

    Να σ’ ευχαριστήσω κι όλας που μου έμαθες να «ανεβάζω» βίντεο!

    Μόλις γύρισα απ’ έξω. Στο λεωφορείο πέτυχα έναν αμερικάνο κιθαρίστα, γκόμενο ισπανίδας φίλης. Την έκανε από τον στρατό στον πρώτο πόλεμο του Ιράκ. Αντί να πάρει το αεροπλάνο για εκεί, πήρε ένα για εδώ. Μέχρι πριν από λίγο καιρό είχε προβλήματα με τη στρατολογική υπηρεσία, αλλά ξεμπέρδεψε τελικά. Δεν το μετάνιωσε καθόλου. Κι ας έχει φάει τρεις φορές ξύλο από σκίνχεντς. Τη μία φορά μάλιστα, δεκαπέντε άτομα τον είχαν περικυκλώσει και προσπαθούσαν να του πετάξουν βεγγαλικό στο στόμα. Τον έσωσε ένας περαστικός. Γερμανός κι αυτός.

    Πόλεμος γενικευμένος κι εμείς μπροστά από την οθόνη κάνουμε ασκήσεις επαναστατικότητας.

  4. οι σκιές μιλάν

    Πρόσεχε εσύ…

  5. Exiled

    Αν και έχω ταχθεί αναφανδόν ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή βίας, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι είναι έμφυτη σε όλα τα βιολογικά είδη. Είναι μέσα στα πλαίσια της αντιφατικότητας που μας διέπει, να καταδικάζουμε ηθικά, ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με βάση τη λογική. Έτσι είναι δομημένος ο πολιτισμός μας. Προφανώς και είμαι κομμάτι αυτού. Όταν όμως η επίσημη έκφρασή του (δηλαδή το κράτος και οι τέχνες)εκφράζονται με τέτοια βία, αρχίζεις και έχεις «δεύτερες σκέψεις». Η φετινή Μπιενάλε π.χ., είχε ως κύριο θέμα της τον πόλεμο.
    Οπότε, ο ανά καιρούς αναστοχασμός είναι απαραίτητος. Όχι για κάποιον άλλον λόγο, απλά για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων. Ο Αλιέντε – κι αυτός – ενάντια στη βία ήταν, μα πέθανε με το όπλο στο χέρι. Οι αφορισμοί είναι εύκολο να ειπωθούν, μα όταν οι περιστάσεις γύρω σου ζορίζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο, οφείλεις να είσαι έτοιμος «δια παν ενδεχόμενο».
    Αγωνίζεσαι, «πολεμάς» για έναν ειρηνικό κόσμο, με ειρηνικά μέσα, μα τα όπλα (από τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου των αμερικάνων μέχρι το μπαστούνι του μπέιζμπολ που έχει ο μπάτσος στο βίντεο της ντροπής), δεν αντιμετωπίζονται με χαμόγελα και υπακοή. Έχεις την πρότασή σου και είσαι συνεπής έναντί της (άλλωστε ούτε καν ανέβασα το επίμαχο βίντεο), αλλά δεν κλείνεις και τα μάτια σου, κάνοντας πως δεν είδες, ή υποκρινόμενος πως αυτό ήταν μόνο η εξαίρεση.

  6. οι σκιές μιλάν

    πρόσεχε εσύ (τους σκινχεντς)…

  7. Exiled

    Από μία άλλη οπτική γωνία, το τραγούδι εδώ

  8. indictos

    Ξανα μπράβο εξόριστε.

  9. Exiled

    ΟΚ ευχαριστώ, αλλά παρατήρησα ότι μία στροφή δεν τη λένε καθόλου.

    You know it means no mercy
    They caught him with a gun
    No need for the Black Maria
    Goodbye to the Brixton sun

    Από τη μία με ξενίζει, από την άλλη, είναι σούπερ η εκτέλεση.

  10. Thrass

    Wow.
    Ωραία εκτέλεση πολυαγαπημένου ρυθμού (αν δεν το έχεις ακούσει από το live τού Θ. Παπακωνσταντίνου, το προτείνω!).
    Αλλά δεν κατάλαβα τίποτα, ποιοί είναι οι τύποι;

  11. Exiled

    Είναι οι Arcade Fire, εκ Καναδά ορμώμενοι. Από τον Παπακωνσταντίνου όχι, δεν το έχω ακούσει live, παρότι παλιότερα δεν έχανα συναυλία του. Τώρα, μου είναι κομματάκι δύσκολο να τον παρακολουθήσω. Η απόσταση, βλέπετε…
    Δεν ανανεώνεται το βλογ τακτικά, αλλά να περνάτε, με τιμάει. 🙂

  12. Ganuma De Linarus

    Από τα λίγες μπάντες με αξιοπρέπεια(προς το παρών) που ξεσηκώνουν με την διεγερμένη απλότητα τους.

    Και σίγουρα αρκετός κόσμος δεν έχει ασχοληθεί μαζί τους μέσα στην σαβούρα από μπάντες.

  13. Exiled

    Κατ’ αρχήν καλώς ήρθες, Ganuma De Linarus.

    Πολύ σωστά διαπιστώνεις κι εσύ το πρόβλημα με την υπερπαραγωγή συγκροτημάτων. Οι τύποι έχουν φτιάξει μί απολύ δεμένη μπάντα. Μου τους συνέστησε ο lykojo πριν κανένα χρόνο. Από τις καλύτερες μουσικές συστάσεις που μου έχουν γίνει ποτέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s