Ντα-ντά!

Posted On Ιουνίου 22, 2007

Filed under προσωπικά, σκέψεις

Comments Dropped 6 Σχόλια

Τα πλήκτρα γίνανε άλλη μια φορά ξένα. Τα κρυφά γραπτά δε λένε να εμφανιστούν ούτε στον συγγραφέα τους. Στο Winamp να παίζει ευρωπαϊκή, αμερικάνικη και αφρικανική τζαζ. Με κλειστά τα παράθυρα έχει ζέστη. Και η αλλαγή της θέσης του γραφείου έχει κόψει τον αερισμό. Τώρα, χωμένος ανάμεσα στη μεσοτοιχεία και τη ζέστη του υπολογιστή, νιώθω τον ίδρωτα να τρέχει στις κλειδώσεις. Ο νεαρός Λούκατς, που είναι η συντροφιά μου γι’ απόψε, χτυπάει και κλαίγεται για την άνοιξη που δεν θα έρθει ποτέ, για την μη ονειρική έξοδο από την τραγικότητα της πραγματικότητας. Κατά έναν διεστραμμένο τρόπο, πιστεύω ότι ταιριάζει με τον ίδρωτα.

************

 

Ζαλάδα. Από τον υπολογιστή και από τα νέα από τηλεφώνου. Δε θα πάω και αύριο σε ‘κείνη την έκθεση που ήθελα τόσο πολύ. Νιώθω ότι θα προδώσω το φιλαράκι που τη διοργανώνει, που εκτίθεται, κάπου στα 80 χλμ. εκτός της πόλης, σε ένα χωριό στο δάσος. Αλλά είναι ζήτημα επιβίωσης. Προκύπτει εκεί που δεν το περιμένεις.

**********

Ευτυχώς υπάρχει και το κρασί. Λευκό, Βουργουνδίας. Αισθάνεσαι το σταφύλι κάθε που το αφήνεις στη γλώσσα σου. Είναι αυτό που ονομάζεται απόλαυση. Το να μη χρειάζεσαι να εξηγήσεις το πώς και το γιατί. Το να το ξέρεις από ένστικτο και να το ζεις. Γράφω την τελευταία πρόταση και σκέφτομαι τη σιγουριά που έχουν όσοι αγράμματοι έχω μιλήσει, χωρίς πρώτα να τους μοστράρω τις γνώσεις μου, όπως τώρα. Δεν είναι όμως καλή η διατύπωση της πρότασης Ξεμπροστιάζει το ναρκισσισμό μου. Δε γαμιέται! Αλλά από την άλλη σκέφτομαι αυτό που μου είχε πει κάποτε ο Richard, πολύ καλός φίλος, Βραζιλιάνος από το Ρίο:

«Ο πιο σοφός άνθρωπος που έχω γνωρίσει ποτέ είχε βενζινάδικο. Είχα πάει με το αυτοκίνητο και πιάσαμε την κουβέντα. Τα είπε όλα, μέσα σε λίγες, απλές προτάσεις. Χωρίς περιττά λόγια. Ήταν (πολύ πιθανό να ζει ακόμα) αγράμματος. Δεν είχε πάει σχολείο, μόνο τα βασικά έμαθε, γραφή και ανάγνωση. Κι αυτά ενώ δούλευε. Είχε κατορθώσει να φτάσει στη γαλήνη και ήτανε έτοιμος για όλα. Κι ας μη ζούσε την έντονη ζωή.»

***********

Τα εύκολα λόγια εύκολα καταρρέουν. Ακόμα και οι υπέρμαχοι της σιωπής αρέσκονται σε ένα αυτάρεσκο ντελίριο φλυαρίας, που κάνει αδύνατη την παρακολούθηση και απομνημόνευση των λόγων τους. Μετά θα ρωτηθείς:

«Πες μου μία φορά που το είπα αυτό!»

Άντε να ξεχωρίσεις λόγια από έναν ωκεανό στιγμών. Γιατί, όταν ο χρόνος έχει αξία, μετράται σε στιγμές. Και προσπαθείς να στήσεις ένα νοητικό φράγμα, να κρατήσεις όσο περισσότερα λόγια, λέξεις, χειρονομίες, κινήσεις μπορείς, αλλά όταν δεν έχει δόλο, βρίσκεσαι στην εποχή του ροπάλου και της ανακάλυψης της φωτιάς, ενώ οι καταγραφείς σου δουλεύουνε με τα υπερσύγχρονα μαγνητόφωνα και το ίντερνετ. Σκέφτεσαι και δρας ως λαϊκός (μα δε θα πάψεις ποτέ να είσαι, τί απέγινε η αυθεντική λαλιά, την έφαγαν οι σπουδές και οι επαφές με τις «καλές οικογένειες»?). Είσαι ακόμα ευάλωτος. Που θα πάει, θα ωριμάσεις (ή θα αποκτηνωθείς, το ίδιο είναι).

***************

 

Αγγλικά, Γερμανικά και Γραίκικα μπερδεύονται στα λόγια μου, στα σύμβολα του πληκτρολογίου. Μαζί με τη βρωμιά των ιδρωμένων χεριών. Από τη ζέστη του πληκτρολογίου και την αμηχανία της ενστικτώδους έκφρασης. Είναι κάποιοι άνθρωποι που σου δίνουν το δικαίωμα να ελπίζεις σε αυτούς. Αποτέλεσμα της ψευδαίσθησης αυτής, είναι και οι υπερβολικές προσδοκίες. Ό,τι δεν μπορείς εσύ, το μεταθέτεις σε αυτούς. Τώρα τους αποθεώνεις, ύστερα τους πετροβολάς. Η αρχή και το τέλος των παρεξηγήσεων. Το τέλος της αφήγησης.


ΥΓ: Η ηχητική υπόκρουση είναι της Hanne Hukkelberg, με το τραγούδι Berlin. Ακριβώς όπως τα περιγράφει η πρώην γειτόνισσα (2 στενά πιο πέρα έμενε, σύμφωνα με την ονομασία του άλμπουμ της) είναι.

Advertisements

6 Responses to “Ντα-ντά!”

  1. οι σκιές μιλάν

    Schoen dich zu sehen, lieber Betrachter!

    Es war Zeit!
    😀

  2. Exiled

    😀
    Danke schön, mein Freund!
    Vielleicht hab’ ich meine Notitzen im falschen Platform veröffentlicht. Hier hab’ ich eine bestimmte Identität.
    Bin aber noch nicht sicher was Richtiges und was Falschses ist.
    Mal sehen!

  3. Exiled

    Και όπως λέει και ένας φίλος μαρξιστής:

    Ψυχολογισμοί του κερατά!

  4. Ασμοδαίος

    Πολύ ωραίο!


    Πρέπει να μάθω γερμανικά, ρε γ*μ*τ*! 🙂

  5. Πάνος

    🙂

    *

    Ασμοδαίε,

    να μάθεις! Εγώ το επιχείρησα όταν δούλευα διδακτορικό + ιατρείο + μερικά ακόμα – και τάφτυσα, σε δυό μήνες μέσα… 🙂

  6. Exiled

    Ασμοδαίε και Πάνο, ευχαριστώ.

    Όσο για τα Γερμανικά, ποτέ δεν είναι αργά, αλλά όσο μεγαλώνεις, χρειάζεται και μεγαλύτερη υπομονή και αφοσίωση η εκμάθηση μίας γλώσσας. Μα η ανταμοιβή που παίρνει κανείς είναι τεράστια. Αν ξέρατε τί διαβάζω τώρα από το πρωτότυπο!
    🙂

    ΥΓ: Ε, θα σκάσω άμα δεν το πω:

    Marx Engels Werke, «Das Kapital – Kritik der politischen Ökonomie, Erster Band», Band 23, Karl Dietz Verlag, Berlin, 2005 (Unveränderter Nachdruck der 1.Auflage 1962), τουτέστιν, τον πρώτο τόμο του «Κεφαλαίου», έκδοση του 2005, ανατύπωση της πρώτης έκδοσης του 1962 (επί Λ.Δ.Γ.).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s