Αναλύοντας μία δημοσκόπηση

Posted On Αύγουστος 23, 2007

Filed under politics

Comments Dropped leave a response

Διάβασα για τη δημοσκόπηση της MRB. Το πρώτο δεδομένο είναι ότι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα έχουμε πεντακομματική βουλή, με ταυτόχρονη ισχυροποίηση των κομμάτων της αριστεράς, αλλά και μία άνοδο 30 με 50% της εκλογικής δύναμης του ΛΑΟΣ (σύμφωνα και με άλλες δημοσκοπήσεις).

Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο που φαίνεται, είναι τα αντικρουόμενα συμπεράσματα που βγαίνουν από τις απαντήσεις. Έτσι, ενώ «το 74,8% των ερωτώμενων συμφωνεί με την προοπτική πεντακομματικής Βουλής«, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι αντίθετη, αν όχι εχθρική έναντι του ΛΑΟΣ. Τέτοιο δεδομένο δεν υπάρχει στην εν λόγω δημοσκόπηση, αλλά θα ήταν μεγάλη έκπληξη ένα αντίθετο αποτέλεσμα. Θυμίζει την προ ετών αναντιστοιχία μεταξύ «καταλληλότερου πρωθυπουργού» και επιλεγόμενου κόμματος. Λες και ο προεξάρχων του κόμματος δεν είναι και υπεύθυνος για το κόμμα του.

Ένα άλλο στοιχείο είναι: «Οι ερωτώμενοι απάντησαν και σχετικά με τον χρόνο και την αιτιολογία διεξαγωγής των εκλογών: 42,5% συμφωνούν με την πρόωρη ημερομηνία διεξαγωγής ενώ 50,9% διαφωνούν. «, που σε συνδυασμό με το: «Παράλληλα, 62,4% απαντούν ότι οι λόγοι που προέβαλε η κυβέρνηση δεν ήταν αρκετά πειστικοί, ενώ 27,3% τους κρίνουν πειστικούς.«, επιβεβαιώνει την τρικυμία, που λαμβάνει χώρα στους εγκεφάλους ενός ποσοστού της τάξεως του 12 με 20% του εκλογικού σώματος.
Συμπέρασμα: Το αποτέλεσμα δεν είναι βέβαιο. Το ποιος θα είναι ο νικητής θα εξαρτηθεί από το ποιος θα έχει τη δύναμη να θέτει τα ερωτήματα. Μία αλλαγή του τόνου (tone), μπορεί να φέρει και αλλαγή του εκλογικού αποτελέσματος. Για να γίνει ακόμα πιο απλό, σκεφτείτε το παράδειγμα της εισαγωγής όρων όπως «ελαστικοποίηση της εργασίας«. Αν κάποιος μιλούσε για το ίδιο γεγονός αναφέροντας φράσεις όπως «κατάργηση του οκτάωρου» και «απλήρωτες υπερωρίες«, ήταν απλά καταδικασμένος πολιτικά. Ενώ εισάγοντας την έννοια της «ελαστικότητας», αμέσως γινόταν αντιληπτή η πρόταση ως αντίδοτο σε μία κάποια γενική «αρτηριοσκλήρωσή» της.

Έτσι και στην περίπτωσή μας. Όλοι ζητάνε περισσότερη δημοκρατία και καταδίκη των δύο μεγάλων κομμάτων. Στην εύπλαστη, συγκεχυμένη και μη στέρεα πολιτική αντίληψη μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος, το όραμα μιας πεντακομματικής βουλής φαντάζει γοητευτικό. Η σύγχρονη ενδυνάμωση ενός ακροδεξιού λαϊκιστικού κόμματος αποσιωπάται από αυτόν που ρωτάει και φυσικά λησμονείται (από τη στιγμή που δεν αναφέρεται την ίδια στιγμή) από εκείνον που ερωτάται. Το αποτέλεσμα μαγειρεύεται: Αποσιώπηση της ταυτότητας του 5ου κόμματος, πράγμα που συνεπάγεται μη ηθική καταδίκη του δημοσίως. Ακολουθεί σταδιακή αύξηση των ποσοστών του και μείωση του ποσοστού της διαφοράς ανάμεσα στα δύο κόμματα, εκβιασμός των τελευταίων από τις κοινωνικοοικονομικές ελίτ που ελέγχουν τα ΜΜΕ και τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, για να φτάσουμε στο ξαναμοίρασμα του πλούτου μέσω κρατικών διαφημίσεων και σκανδαλωδών φοροαπαλλαγών (αλλά και της παραγραφής μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ χρωστούμενων στο ΙΚΑ), πάντα υπέρ των εκβιαστών. Κάποιος θα ρωτήσει: Μα καλά, τα ΜΜΕ εξαρτώνται μόνο από τις κρατικές διαφημίσεις; Η απάντηση είναι όχι μόνο. Ένα εξίσου (αν όχι μεγαλύτερο) σεβαστό ποσό αποκομίζεται από μεγάλες επιχειρήσεις. Οπότε, πάλι στο ίδιο πλαίσιο βρισκόμαστε. Έτσι παίζεται το παιχνίδι. Όσο υπάρχει τσόχα, υπάρχει και «καραγκιόζης» σ’ αυτήν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s