10 προτάσεις

Posted On Αύγουστος 25, 2007

Filed under σκέψεις, οικολογία, politics

Comments Dropped 23 Σχόλια

_1738111_syndey300ap.jpg

1) Να καθιερωθεί αντιπυρική εκπαίδευση στο στρατό. 2 μήνες η βασική εκπαίδευση και άλλος ένας για την αντιπυρική προστασία. Η υπόλοιπη θητεία εξαγοράσιμη. Σε περίπτωση εκτεταμένων πυρκαγιών, θα ισχύει άμεση ανάκληση του στρατιώτη στη μονάδα του (ακόμα και αν έχει πληρώσει).

2) Άμεση μείωση κατά 10% του προϋπολογισμού του στρατού και διάθεσή του σε αγορές ελικοπτέρων παντός καιρού (super puma) και σε μέτρα αντιπυρικής προστασίας.

3) Άμεση δήμευση όλων των περιοχών που είναι χαρακτηρισμένες ως δασικές εκτάσεις και απόδοσή τους στις τοπικές κοινωνίες. Σε περίπτωση πρότασης αξιοποίησης κομματιού της Χ έκτασης, τοπικό δημοψήφισμα, με τη συμμετοχή των μόνιμων κατοίκων του οικοσυστήματος. Το ποιο θα είναι το οικοσύστημα, θα αποφασίζεται από την αρχή οικολογικής προστασίας, τα διοικητικά μέλη της οποίας θα εκλέγονται από τις τοπικές κοινωνίες. Για την ορθή λειτουργία του μέτρου αναζητούνται «εχθροί του λαού».

4) Υψηλά πρόστιμα (άνω των 10.000€) σε κάθε έναν που θα δείχνει αμέλεια για την προστασία του δάσους. Σε περίπτωση πρόθεσης, αύξηση προστίμου πέραν της εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας. Ειδική θέσπιση point system για τις εταιρίες (π.χ. ΔΕΗ), με αντίσοιχη ευθύνη των μελών του ΔΣ των εταιριών. Ο έλεγχος θα γίνεται από δασοφύλακες και αγροφύλακες (μιας και μας τους «φόρτωσαν», ας κάνουν και καμμιά δουλειά), οι οποίοι κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών θα διαμένουν σε φυλάκια-καταφύγια. Η θέση του δασάρχη θα προκηρύσσεται τακτικά (κάθε 3 ή 5 χρόνια) και θα πρέπει ο κάθε υποψήφιος να ανταποκρίνεται σε υψηλές προϋποθέσεις. Ανάλογα υψηλός θα είναι και ο μισθός του (θα είναι κρατικός υπάλληλος με σύμβαση ορισμένου χρόνου).

5) Θέσπιση μέγιστου αριθμού σελίδων/φύλλο των εφημερίδων. Όχι στις εφημερίδες με τα πολλά ένθετα. Μάξιμουμ ένα ένθετο/τρεις μέρες. Απαγόρευση της χρήσης πλαστικού (μη ανακυκλώσιμου) καλύμματος στις εκδόσεις.

6) Καθιέρωση του μαθήματος της οικολογίας στις τρεις τελευταίες τάξεις του δημοτικού.

7) Άμεση επέκταση του συστήματος της ανακύκλωσης σε πόλεις και χωριά.

8] Καθιέρωση δείκτη πρασίνου στις πόλεις. Εφικτός στόχος ως ελάχιστο αποδεκτό ποσοστό το 8% της επιφάνειας του πολεοδομικού συγκροτήματος ή του δήμου μέχρι το 2011. Επανοριοθέτηση στόχων τότε. Σε περίπτωση μη δυνάμενης αλλαγής του πολεοδομικού ιστού, επιπλέον κίνητρα για πράσινο στις ταράτσες και στους κοινόχρηστους χώρους (πρασιές και ακάλυπτοι). Το τελευταίο μέτρο υφίσταται, αλλά δεν είναι ευρύτερα γνωστό. Επωμισμός του κόστους εξ ημισίας στους ιδιοκτήτες και το κράτος.

9) Να επιτρέπονται μόνο εσταβλισμένες κτηνοτροφικές μονάδες κάθετης παραγωγής σε ακτίνα μερικών χιλιομέτρων από το δάσος.

10) Δημιουργία σύχρονου πανελλαδικού σιδηροδρομικού δικτύου και μετέπειτα αύξηση των διοδίων και των φόρων στη βενζίνη. Ακόμη, σημαντική επιδότηση αγοράς ποδηλάτου (δεν θα επιδοτούνται μόνον οι επιχειρήσεις!).

Advertisements

23 Responses to “10 προτάσεις”

  1. indictos

    Λυπάμαι εξόριστε, αλλά στην χώρα της ΜΙΖΑΣ όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι.
    Μετά από όλη αυτήν την καταστροφή ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν βγήκε να ζητήσει ΜΙΑ συγνώμη και ούτε ΕΝΑΣ δεν παραιτήθηκε.
    (αλλού θα είχαμε αυτοκτονίες)

  2. Exiled

    Δε συμφωνώ με τις αυτοκτονίες ως λύση. Τη στιγμή που γράφω, οι νεκροί είναι 63. Δηλαδή, θα νιώσουμε καλύτερα, άμα οι νεκροί γίνουν 65 ή 70, αρκεί να ανήκουν οι υπόλοιποι στο κυβερνητικό δυναμικό;
    Τις παραιτήσεις τους ας τις κρατήσουν για τις 16/9. Μια και καλή.

  3. indictos

    Δεν λέω να αυτοκτονήσουν λέω να αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.

  4. Oneiros

    Από τα πιό αξιόλογα και θετικά posts που διάβασα αυτές τις μέρες (αν και δε συμφωνώ γενικά με φορομπηχτικά μέτρα, που μόνο εισπρακτικές τακτικές εξυπηρετούν). Επίσης, όσον αφορά τον στρατιωτικό προϋπολογισμό, πρόσφατα μας βάφτισαν εξαιτίας του στατιστικά μιά από τις πιό επιθετικές χώρες της Ευρώπης (δε μπορώ να βρω το link). Πριν λίγα χρόνια είχαμε τις 4ες παγκοσμίως δαπάνες σε σχέση με το ΑΕΠ. Και κάτι που δεν ξέρουν πολλοί: απαρχαιωμένα μονοκινητήρια ελικόπτερα του στρατού πετάνε συχνά πάνω από το Αιγαίο, κατά παράβαση των διεθνών κανονισμών, βάζοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των πληρωμάτων. Ο επαναπροσδιορισμός του ρόλου του στρατού σε καιρό ειρήνης στα πλαίσια των σύγχρονων καταστάσεων κι αναγκών της κοινωνίας (πχ. έρευνα και διάσωση, αντιμετώπιση θεομηνιών, πρώτες βοήθειες) και η ανακατανομή των σχετικών δαπανών είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε να είχε τεθεί εδώ και δεκαετίες.

  5. Mantalena Parianos

    http://themotorcycleboy.blogspot.com/2007/08/blog-post_27.html
    διαβάστε κι αυτό… περί ευθύνης
    ένα σούπερ αρθράκι του μοτοσακού

  6. Exiled

    Ευχαριστώ Όνειρε. Όσο για το τι θέματα έπρεπε να έχουν τεθεί εδώ και δεκαετίες, δεν με απασχολεί τόσο, όσο το τί θέματα τίθενται τώρα. Και αν εμείς έχουμε τη δύναμη να θέτουμε θέματα. Δυστυχώς, αποδείχτηκε ότι μέχρι τώρα δεν την είχαμε και τέθηκαν από μόνα τους. Αυτό ήταν, είναι και θα είναι από δω και πέρα το μεγάλο στοίχημα.

    Επίσης, εδώ και χρόνια έχει αναπτυχθεί στις ΗΠΑ, μέθοδος πρόκλησης βροχών, με τον βομβαρδισμό των συννέφων με νετρόνια (μπορεί και ηλεκτρόνια, δεν είμαι σίγουρος, είμαι άσχετος με τις θετικές επιστήμες). Πόσο δύσκολο είναι να αποκτηθεί αυτή η τεχνογνωσία ή έστω να ενοικιαστεί και να σώσει ό,τι μπορεί;

    @Μανταλένα, ο μοτοσακός είναι σεσημασμένα λογικός. Είναι κι αυτή άλλη μία συνήθεια που προκαλεί.

  7. Κουβεντιάζοντας στον Διάδρομο… για την Ασύμμετρη Επίθεση « ημεροδρόμιο

    […] 10 Προτάσεις – Εxiled […]

  8. Heroes vs Chuck Norris

    Ένας σύνδεσμος για τις δαπάνες στο στρατό: http://omhroi.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=2600

    0 ώρες στο μπουρδέλο τους, να σβήνουν τις φωτιές οι πυροσβέστες. Ανυπότακτος για πάντα.

  9. liquidworld

    και οι βιομηχανίες μένουν έξω; το χρέος στον τρίτο κόσμο; θα αφήσουμε τη βραζιλία να καίει τα δάση της για να καλύψει το χρέος της αντί να την απαλλάξουμε από αυτό; θα αφήσουμε την κίνα να περάσει από όλα τα στάδια εξέλιξης της παραγωγής με τη δεδομένη επιβάρυνση που έχει αυτό για το περιβάλλον αντί να της δώσουμε τζάμπα την τεχνογνωσία; θα αφήσουμε ακόμη να κυκλοφορούν αμάξια αντί να προωθήσουμε τις δημόσιες συγκοινωνίες (+ποδήλατα); στην τελική τι να την κάνεις την ταχύτητα σε έναν πλανήτη που η αντίστροφη μέτρησή του έχει αρχίσει και περισσότερο από ποτέ, αυτό που συμβαίνει στο ένα άκρο του έχει τεράστιες συνέπειες στο άλλο; α, και με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που είμαστε πρώτοι στην ευρώπη καταπατώντας τη συνθήκη του κυότο; εδώ δε θα κρεμάσουμε κανέναν;

  10. Exiled

    Heroes Vs Chuck Norris, ταλλαντεύομαι για το ζήτημα της θητείας. Από τη μία δε θέλω να χάσω ένα χρόνο από τη ζωή μου, από την άλλη, αν γυρίσω Ελλάδα, η θητεία φαντάζει ένα δεδομένο χρέος (σε ποιον, θα μου πεις). Από την άλλη, η πρόταση για μείωση ή εξαγορά (εδώ προβάλλουν οι ταξικές διαφορές στην αντιμετώπισητου ζητήματος και σηκώνει πολλή κριτική) της θητείας είναι μία πρόταση με κατεύθυνση αυτήν ακριβώς την διακοπή του υποχρεωτικού χαρακτήρα της θητείας. Οφείλει αργά ή γρήγορα να γίνει επαγγελματικός ο στρατός, κυρίως λόγω της νέας μορφής του πολέμου. Έχει πάψει ο πόλεμος να διεξάγεται στο πεδίο της μάχης από δεκαετίες (εντυπωσιακό παράδειγμα, ο πρώτος πόλεμος του κόλπου με τη χρησιμοποίηση πυραύλων Πάτριοτ, εκτοξευόμενων από εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά). Ο στρατός πρέπει να γίνει καθαρά επαγγελματικός.

    liquidworld, δε θα κρεμάσουμε κανέναν. Κατά τα άλλα, όλα όσα γράφεις είναι σωστά. Το ποστ με τις προτάσεις ανέβηκε ως μία αντίδραση στην τυφλή οργή που άβλεπα διαβάζοντας δεξιά κι αριστερά. Προφανώς και οι προτάσεις δεν εξαντλούνται σε αυτές τις δέκα.
    ΥΓ: Πάντως, για το ζήτημα της ταχύτητας, το νέο TGV, που συνδέει Παρίσι με Στρασβούργο, ανταγωνίζεται «στα ίσια» την ταχύτητα των αεροπλάνων. Σε λίγα χρόνια τα αεροπλάνα θα υπάρχουν μόνο για τις υπερατλαντικές/υπερειρηνικές πτήσεις.

  11. Μαύρο πρόβατο

    Οι προτάσεις σου είναι εξαιρετικές. Έχω κι εγώ μερικές (πιο γενικές, υπό μορφή διεκδίκησης) εδώ, από τις οποίες μια θα άξιζε νομίζω να προστεθεί στις δικές σου: αποφασιστική ενίσχυση της έρευνας, βασικής κι εφαρμοσμένης, στον ευρύτερο τομέα της δασοπροστασίας. Νομίζω επίσης οτι πρέπει να καταρτιστεί κάτι σαν εθνικός κανονισμός δασικής πυρασφάλειας, με συγκεκριμένες περιοδικές ενέργειες όπως πχ οτι κάθε πυλώνας της ΔΕΗ έχει δελτίο συντήρησης, και καθαρίζεται από Φλεβάρη ως Μάη στους μονωτήρες και από την κοντινή βλάστηση.

    Σκέφτομαι όμως δύο πράγματα:
    -οτι πολλά μέτρα πρέπει ήδη να προβλέπονται, και να μην υλοποιούνται.
    -οτι αν μας είναι τόσο εύκολο, εμάς των απλών πολιτών, να διαμορφώσουμε ένα σύνολο προτάσεων για την προστασία από τις πυρκαγιές που βγάζουν νόημα, τότε σίγουρα αυτό που λείπει στα δύο κόμματα που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας τα τελευταία χρόνια δεν είναι η ικανότητα να διαμορφώσουν τα κατάλληλα προγράμματα, αλλά η πολιτική βούληση να προστατευθεί το δάσος και το περιβάλλον: μ’άλλα λόγια, η εξυπηρέτηση από τα κόμματα αυτά συμφερόντων που αντιτίθενται σ’αυτήν την προτεραιότητα.
    Έτσι τοποθετημένο, το πρόβλημα γίνεται καθαρά πολιτικό – και γνωρίζουμε τι μπορούμε να περιμένουμε και από ποιόν…

  12. tin man

    Νομίζω η δεύτερη πρόταση είναι η πιο σημαντική. Τα καλύπτει όλα. Και χαίρομαι αφάνταστα που οι νέοι άνθρωποι (κρίνοντας από τα σχόλια) τη βλέπουν θετικά και απεχθάνονται τον μιλιταρισμό.

  13. Exiled

    @Μαύρο πρόβατο, για τις προτάσεις που θέτεις, θα τα πούμε στο κονάκι σου. Με μία πρώτη ανάγνωση, είναι προς αυτό που προσωπικά θεωρώ ως σωστή κατεύθυνση. Το σημαντικότερο είναι αυτό που έγραψες:

    Είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης

    @tin man, το ζήτημα του στρατού είναι μεγάλη κουβέντα, που πέρα από το Συνασπισμό, κανένα κόμμα βουλής δε το έχει θέσει. Όλοι μου οι φίλοι (ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης) που έχουνε πάει στρατό, το βίωσαν ως αγγαρεία. Οι δε απώλειες στις προσωπικές τους ζωές, τεράστιες (από το να χωρίσουνε με την κοπέλα τους, μέχρι να χάσουνε μία καλή ευκαιρία για δουλειά). Όλες οι συνιστώσες οδηγούν στην επαγγελματοποίηση του στρατού. Γιατί δε γίνεται ζήτημα της κεντρικής πολιτικής ατζέντας, απορώ όχι μόνο εγώ, αλλά και οι περισσότεροι της γενιάς μου.

  14. L’Enfant de la Haute Mer

    Ωραίο πόστ !
    Α, σιχάθηκα ν’ακούω για συγνώμες που πρέπει να ζητηθούν !
    Καινούρια (εδώ και λίγα χρόνια) μπούρδα !
    Ούτε για την αμέλεια και την ανικανότητα, και περισσότερο ούτε για την πρόθεση.
    Ακου συγνώμη !

  15. Exiled

    Η εισαγωγή της συγγνώμης στον πολιτικό λόγο δείχνει την επιστροφή σε μία χριστιανικού τύπου ηθική, από την κοσμική-πολιτική που είχαμε συνηθίσει. Δείχνει μία πολιτική ανωριμότητα, μία αστοχία στην έκφραση, αλλά και την (έμμσα συνδεδεμένη) άνοδο της επιρροής του νεοσυντηρητισμού παγκοσμίως, που μεταβάλλει το πολιτικό λεξιλόγιο. Συνεπώς, συμφωνώ μαζί σου, «L’Enfant de la Haute Mer». Πολιτικά και ιδεολογικά.

  16. L’Enfant de la Haute Mer

    Δεν θα μπορούσα να το πώ καλύτερα απ’όσο το κάνεις, μα δείχνει και κάτι άλλο: φτηνή κοροϊδία κατάμουτρα και προτεραιότητα στην επικοινωνία !
    Καί όσοι τη γυρεύουν, δεν είναι ικανοί να διεκδικήσουν τίποτε παραπάνω από μιά ευτελή κι άχρηστη ταπείνωση ‘στα σημεία’.

  17. Niemandsrose

    Κοίτα να δεις πόσο ανίκανο κράτος έχουμε που κάθεται ο πολίτης και φτιάχνει κοτζάμ πακέτο προτάσεων. Είναι τραγικό.
    Όμως νομίζεις πως έχουν ένδεια προτάσεων; Η Ε.Ε. του ς έχει παράσχει πλήρες πακετάκι πώς να προλαμβάνουν και να αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις (βλ. μέτρα «υγείας και ασφάλειας»).
    Δε τα εφαρμόζουν ομως γιατί είναι άχρηστοι και το μόνο που έχουν μάθει είναι η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και η μέθοδος copy-paste.

  18. Exiled

    @του κανενός το ρόδο: Οι καταθέσεις προτάσεων δηλαδή είναι μόνο για τα υπανάπτυκτα κράτη; Το μαύρο πρόβατο το έθεσε πολύ σωστά. Δεν είναι τόσο ζήτημα προτάσεων, όσο πολιτικής βούλησης. Και οι πολιτικοί των κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία, ούτε χαζοί είναι (οι περισσότεροι εξ αυτών), ούτε είναι ότι δεν τα έχουν σκεφτεί. Οι περισσότερες προτάσεις που έγραψα δεν είναι μοναδικά δικές μου, ορισμένες δε είναι χρόνια αιτήματα κοινωνικών κινημάτων, αλλά και ζητήματα που προκύπτουν προς συζήτηση μετά από κοινοποίηση λογιών λογιών δεδομένων (όπως το ζήτημα με το πράσινο στις πόλεις).

  19. stratos

    Γειά σου «εξόριστε». Επέστρεψα κι εγώ Βερολίνο και να πάμε για καμιά μπύρα, να συζητήσουμε τα μέτρα σου από κοντά. Από τώρα όμως σου λέω τις επιφυλάξεις μου για την «Άμεση δήμευση όλων των περιοχών που είναι χαρακτηρισμένες ως δασικές εκτάσεις και απόδοσή τους στις τοπικές κοινωνίες. Σε περίπτωση πρότασης αξιοποίησης κομματιού της Χ έκτασης, τοπικό δημοψήφισμα, με τη συμμετοχή των μόνιμων κατοίκων του οικοσυστήματος…» – Δεν εμπιστεύομαι καθόλου τις τοπικές κοινωνίες και πολύ φοβάμαι ότι πολλοί από τους μόνιμους κατοίκους των οικοσυστημάτων πολύ θα χαίρονταν να τα τσιμέντωναν για να τα «αξιοποιήσουν». Στο λέω απο ιδία πείρα.

  20. liquidworld

    τέρμα στην αναθεώηση του άρθρου 24 που αποχαρακτηρίζει τα δάση και ανοίγει το δρόμο για την «αξιοποίηση» τους. αναθεώρηση που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει η ΝΔ.

    περιορισμός των δαπανών για το στρατό (ο εχθρός είναι εσωτερικός και ονομάζεται «πολιτική του κέρδους και του περιορισμού των δημοσίων αγαθών και κοινωνικών δικαιωμάτων». γνήσιοι εκπρόσωποι πίσω από τις μάχες των κομμάτων διακυβέρνησης: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ)και ίδρυση «στρατού» διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών. δασοπυρόσβεση, ελικόπτερα, παρατηρητές (όχι δεν είναι χρέος των εθελοντών και των ευαίσθητων).

    και οι πέτρες ξέρουν πως αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε από δω και στο εξής είναι οι κλιματικές αλλαγές (η μισή ευρώπη πλημμύρισε και η άλλη μισή καίγεται). αυτό απαιτεί ανάλογη πολιτική (όχι ακριβώς αυτή που μας διαβεβαίωσε πως θα ακολουθήσει ο κύριος Παυλόπουλος κάπου την άνοιξη εν όψει ενός καυτού καλοκαιριού μετά από τον πιο θερμό και ξηρό χειμώνα των τελευταίων 100 χρόνων).

    δέσμευση γενναίου ποσοστού (π.χ. 2%) του ΑΕΠ σε βάθος δεκαετιών για την ανοικοδόμηση των πληγέντων περιοχών (άστεγοι, καλλιέργειες).

    φορολογία στις τράπεζες (η κερδοφορία τους σοκάρει όπως και οι τρόποι που την επιτυγχάνουν. οι προμήθειες που βάζουν και μόνο τους επιφέρουν τεράστια κέρδη. θα βρω το σχετικό άρθρο στην οικονομική ελευθεροτπία σημ. το πιο επαναστικό έντυπο που κυκλοφορεί στην πιάτσα…)

    και μόνο το γεγονός που βάλαν τους πληγέντες να στήνουν εξευτελιστικές ουρές στις τράπεζες για την προεκλογική ελεημοσύνη των 3000 ευρώ…

    αυτά για αρχή

    υ.γ. α, και να μη ξεχνώ την οργή. πολλή οργή…

  21. aufheber

    θα επιμείνω με τον κίνδυνο να γίνω πιο γραφικός κι από τους γραφικούς (εμφανίστηκε ο θοδωρής ο πολιτευόμενος Επικρατητής στον ΑΝΤ1, το πρωί αυτό, προκειμένου να παρουσιάσει τα εξαιρετικά αντανακλαστικά της κυβέρνησης που παρεμπιπτόντως είναι υπηρεσιακή με μόνο σκοπό την προετοιμασία και διεξαγωγή των εκλογών): το πρόβλημα δεν είναι πού πάνε τα χρήματα ή που θα μπορούσανε να πάνε τα χρήματα… το πρόβλημα δεν είναι καν ο Στρατός (αν και έχω πάει και θυμήθηκα ιστορίες με λυκόπουλα, κατηχητικά και πρόσκοπους που άκουγα μικρός από τον θείο μου)… δεν είναι ούτε η απόδοση των εκτάσεων σε τοπικές κοινωνίες ή κοινότητες (συμφωνώ με τον Στράτο εδώ)… το πρόβλημα παραμένει και θα παραμείνει η δυνατότητα μίας στοιχειώδους αυτο-διαχείρισης σε τοπικό επίπεδο σειράς θεμάτων που αφορούν άμεσα τον τρόπο που ζούμε…
    αν και οι προτάσεις έχουν ενδιαφέρον εξόριστε, νομίζω ότι ξέρεις καλά ότι το δεδομένο σύστημα αντιπροσώπευσης καθιστά αδύνατη οποιαδήποτε ατομική παρέμβαση σε θεμελιώδη προβλήματα που αφορουν την ίδια την επιβίωσή μας (α! συγνώμη: έχουμε τους διανοούμενους για αυτό)… αυτο-διαχείριση σημαίνει κυρίως δυνατότητα απόδοσης ευθύνης: λογοδότηση με λίγα λόγια φυσικών προσώπων κι όχι συμβολικων θεσμών ενώπιον φυσικών προσώπων – κι όχι ενώπιον εικόνων ή ομοίων (βουλευτών / εξεταστικών επιτροπών / ανεξάρτητων αρχών)…
    η οργάνωση ενός πολιτικού τόπου παραμένει όρος στοιχειώδους διαβίωσης: ωστόσο όλα τα χρόνια που θυμάμαι αυτό το κράτος δεν λειτουργεί σε κανένα επίπεδο και μάλλον κανένας δεν ενδιαφέρεται: όσα πράγματα κι αν αλλάξουν στη ζωή μας πάντοτε θα υπάρχει ο Παοκ ή το Πασοκ ή ΝΔ ή το ΚΚΕ ή η Εκκλησία, οι Λαμπρές τελετές έναρξης των αγώνων και μία ασαφής ιστορική συνείδηση περί της υψηλής καταγωγής μας: θεσμοί λαϊκοί, μεγάλες ιδέες που συσπειρώνουν, διότι, εξόριστε, κανένας δεν θέλει πραγματικά την ευθύνη και η ευθύνη είναι κατεξοχήν ατομική (δευτερευόντως συλλογική)…

    ΥΓ βαρέθηκα να προσέχω τί θα γράφω (πολύ καλό το ποστ σου)

  22. Exiled

    Στράτο, καλώς όρισες. Για τις τοπικές κοινωνίες, μάλλον δίκιο έχεις. Αλλά σκεψου ότι έτσι θα πάψουν να ρίχνουν ευθύνες σε ένα απρόσωπο κράτος. Ό,τι είναι να τους συμβεί, ας το έχουν αποφασίσει οι ίδιοι. Έπειτα, έγραψα ότι απαιτούνται «εχθροί του λαού», δείχνοντας το σκεπτικισμό μου γι’ αυτές τις μικρές κοινωνίες. Αλλά ένα επιπρόσθετο μέτρο, όπως η έγκριση κάθε έργου από την πολεοδομία ή μία υπηρεσία οικολογικής προστασίας, ίσως να έσωζε κάτι.

    liquidworld, για το άρθρο 24 έχουν γραφεί τα πάντα. Αλλά καλό είναι να συνεχίζουμε να το λέμε. Όσο για τις τράπεζες, είναι ένα διαρκώς συνεχιζόμενο σκάνδαλο οι όροι λειτουργίας τους.

    λύτη, «πολιτευόμενος Επικρατητής», χαχαχαχα! Πολύ καλό! Εντάξει, μπορεί να μη νοιάζονται οι άλλοι, αλλά κάποιοι από μας νοιαζόμαστε. Ε, δε θα μας πάρει και μας η μπάλα της αδιαφορίας των υπολοίπων! Ό,τι είναι να κάνουμε δε θα το κάνουμε για τους άλλους, για μας και τους δικούς μας θα το κάνουμε.
    ΥΓ: Λίγα για τον ΠΑΟΚ… 😛

  23. Niemandsrose

    Το ίδιο πράγμα λέμε exiled με άλλα λόγια. Είναι σα να έχεις έναν άχρηστο οδηγό στο τιμόνι και το 5χρονο αγοράκι να δίνει σοφές συμβουλές ως συνοδηγός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s