1,2 trillion $ in a day

Posted On Σεπτεμβρίου 30, 2008

Filed under οικονομική κρίση, politics

Comments Dropped one response

Οι απώλειες της Wall Street μετά την απόρριψη του σχεδίου σωτηρίας των χρηματοπιστωτικών οργανισμών από το Κονγκρέσο των Η.Π.Α.

Άκουσα, πηδάνε πάλι από τη γέφυρα.

Κι όλ’ αυτά, επειδή δεν τους επιχορήγησε η κυβέρνηση 700 δις $, για τον τζόγο που δεν τους βγήκε. Η μεγάλη έκπληξη, είναι η αντίδραση της ελεύθερης αγοράς στη μη εθνικοποίηση των τραπεζών. Κατέρρευσαν οι αγορές, παρόλο που οι προβλέψεις του γκουρού της ελεύθερης παγκόσμιας αγοράς (sic), έλεγαν ότι η οποιαδήποτε παρέμβαση θα σταθεί τροχοπέδη στην επανάκαμψη του συστήματος. Τελικά – και ενώ οι αναρχοφιλελεύεροι ταλιμπάν του Κονγκρέσου ακολούθησαν κατά λέξη τη θαρραλέα στάση του γκουρού – τα ταμπλώ των δεικτών της Νέας Υόρκης σημείωσαν ρεκόρ πτώσης όλων των εποχών. Σαν δεν ντρέπονται κι αυτοί οι δείκτες, να κάνουν του κεφαλιού τους!

Μπουκάλι στο πέλαγος: Το σκηνικό θυμίζει ολοένα και περισσότερο τη δεκαετία του ’20. Δεν είναι φάρσα, είναι τραγωδία.

Περισσότερα εδώ.

Advertisements

Εν αναμονή

Posted On Σεπτεμβρίου 25, 2008

Filed under οικονομική κρίση, politics

Comments Dropped 4 Σχόλια

Μιας και τα χρέη, σε αντίθεση με τα πλούτη, κοινωνικοποιούνται διεθνώς, οι λαϊκές αντιδράσεις δεν αναμένονται να αργήσουν πολύ. Η καταστολή θα λάβει το γνωστό ρόλο της υπεράσπισης των συμφερόντων των ολιγαρχών, με τις γνωστές μεθοδεύσεις. Οι εποχές των χημικών και των δακρυγόνων θα αναπολούνται ως «παλιά καλά χρόνια, δίχως εντάσεις». Τα «ατυχήματα» αναμένονται να πληθαίνουν. Μόνη ελπίδα είναι το ξύπνημα από την ύπνωση. Πυρηνικός πόλεμος εν όψει…

Πάει και η Siemens

Η αποβιομηχάνιση της γενέθλιας πόλης συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς. Η κοινωνική κρίση στην πόλη που κάποτε γέννησε το εργατικό κίνημα στα Βαλκάνια ολοένα και μεγαλώνει. Αλλά με τέτοιο εργατικό κέντρο, τι πιο λογικό από το να στράφεται ο άνεργος σε πολιτικές ατραπούς που του προσφέρουν άμεση – έστω φαντασιακή και μόνο – δικαίωση. Την ίδια ώρα στο Βιλαμπάφο της Αριστεράς, ακόμα στρίβουν…

Περισσότερα εδώ.

ΥΓ: Κρίμα και το κουκούλωμα της υπόθεσης, έτσι κυρ-εισαγγελέα;

update: Ιδέα αντίδρασης στην κυβέρνηση:

Cult

Posted On Σεπτεμβρίου 14, 2008

Filed under politics

Comments Dropped 4 Σχόλια

Το να ακούει κανείς όλους αυτούς τους «μεροκαματιάρηδες» της τηλεόρασης και της πολιτικής να κάνουν κριτική στον βίο και την πολιτεία του Μπομπ του Βουλγαράκη. Special credits to Milena Apostolaki for the appearance. Click here and enjoy.

Ερώτηση

Posted On Σεπτεμβρίου 9, 2008

Filed under σκέψεις, politics

Comments Dropped one response

μετά από μία συζήτηση με νοτιοευρωπαία συνάδελφο, γεννήθηκε η απορία. Η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονται με τις ανακατατάξεις των προέδρων στα πολιτιστικά ινστιτούτα διάφορων χωρών, καθώς μοιράστηκε μαζί μου τα νέα αυτού της χώρας της. Άμεσα παρέλασαν στο μυαλό το Lycée της Γαλλίας, το Goethe Institut της Γερμανίας, της Βρετανίας το British Council, της Ιταλίας το Instituto Italiano, της Ισπανίας το Cervantes και πάει λέγοντας (ακόμα και το «Σπίτι της Ουγγαρίας» θυμήθηκα, που βρίσκεται απέναντι από την Αλεξάντερπλατς). Το σημαντικό δεν είναι ότι όλα αυτά τα ινστιτούτα που έγραψα τα γνωρίζω από τη δράση τους (πλην του Θερβάντες) στην γενέθλια πόλη μου, αλλά ότι έχω πάει σε διάφορες εκδηλώσεις τους και μπορώ να δείξω πού ακριβώς βρίσκονται στην πόλη που πλέον ζω, στο Βερολίνο.

Σκεφτείτε πόσο σημαντικό είναι αυτό όχι για την εικόνα της χώρας (αυτές οι σκέψεις είναι για τους με περισσή ευαρέσκεια αυτοαποκαλούμενους «ευπατρίδεις»), όσο για το ότι όντως ένα πολιτιστικό ινστιτούτο, με αυτόνομη οργάνωση, κάνει δουλειά που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να γίνει από ένα πολιτιστικό τμήμα μίας πρεσβείας.

Έτσι φτάνουμε στο ερώτημα: Πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η δημιουργία ενός αντίστοιχου ινστιτούτου από το ελληνικό κράτος; Το βάρος της πολιτιστικής διπλωματίας πέφτει εξ ολοκλήρου στις πρεσβείες και στα πολιτιστικά τους τμήματα, καθιστώντας την προσπάθεια της πολιτιστικής διπλωματίας δυσκίνητη, αφού ούτε ίδια κονδύλια έχουνε, ενώ η όποια προσπάθεια τίθεται και κρίνεται αυστηρά στο επίπεδο της εθνικής πολιτικής . Μάλλον οι κουτόφραγκοι είναι όντως κουτοί και έχουν τόσες δεκαετίες τόσα δραστήρια ινστιτούτα, κάνοντας αθόρυβα τη «χαμηλή» τους πολιτική. Γιατί έχουνε και ολόκληρα κτήρια στο κέντρο της πόλης όλα αυτά τα ινστιτούτα, ενώ θα μπορούσανε να βολευτούνε και με έναν όροφο κάτω από το προξενείο (που είναι σε διαφορετικό σημείο από την πρεσβεία, ενώ υπάρχει αλλού σημείο για την «εξυπηρέτηση» των ελλήνων τουριστών. Το γιατί, μπορείτε να το μάθετε εδώ). Πάνω απ’ όλα οργάνωση. Ας είναι καλά ο πρέσβης που δεν γνωρίζει γερμανικά…

ΥΓ: Κατέβηκα στην Ελλάδα για λίγες μέρες και δεν ξέρω αν θα αξίζει τον κόπο να φωνάξει ή απλά να ξεχάσει κανείς. Από τους νέους κακοσχεδιασμένους δρόμους (μου έρχεται στο μυαλό η «παράκαμψη της καλλιθέας από την Άθυτο, που οδηγεί απευθείας* στην Κασσανδρεία), μέχρι τη – δεδομένη πια – απόλυτη αφασία της φραπεδούπολης.

*το απευθείας είναι μία κουβέντα, καθώς πρόκειται για έναν δρόμο με περισσότερες στροφές σε αναλογία και από την Καστανιά. Το ότι σχεδιάστηκε έτσι ένας δρόμος σε μία σχεδόν επίπεδη επιφανεία γης, φυσικά δεν έχει καμμία σχέση με τα πάμπολλα μικρά οικόπεδα από τα οποία περνάει και στα οποία έχει δώσει αξία η χάραξη του δρόμου.