Αγρύπνια

Posted On Οκτώβριος 6, 2008

Filed under art, προσωπικά

Comments Dropped leave a response

Και μετά τον θάνατο, να περιμένεις μόνος σου. Τι μεγαλύτερη τιμωρία από τους ανθρώπους, να σε έχουν έκθεμα. Με μιλιούνια τουρίστες να στοιχίζονται για μια αναμνηστική φωτογραφία πλάι στο άγαλμά σου. Τουρίστες σε σκυλεύουνε. Σε αποζημιώνουν τα παιδιά που γεμίζουν τις ανηφόρες έξω από τα νυχτεριά μαγαζιά. Και το φως, που αντανακλάται πάνω σου κάθε πρωί, στην πιο φωτεινή πόλη της Ευρώπης. Χάρηκα που σε γνώρισα, λυπήθηκα για την αντιμετώπισή σου. Μα πώς αλλιώς να ήταν; Αυτές οι λίγες αναμνήσεις μένουν, από μια πόλη που δεν πρόλαβα να χαρώ όσο θα έπρεπε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s