Ποδόσφαιρο και πολιτική

Posted On Νοέμβριος 17, 2008

Filed under αθλητισμός, politics

Comments Dropped 6 Σχόλια

Η αντίπαλη ομάδα έχει το πάνω χέρι. Επί σειρά ετών ελέγχει τους κανόνες, τους ρυθμιστές και τους επόπτες του παιχνιδιού. Ως άλλοι τραπεζίτες, χρησιμοποιεί καταχρηστικά κανονισμούς, είτε αυτοί είναι τα πανωτόκια, είτε οι διαιτητές. Χάρη σ’ αυτόν τον έλεγχο, κερδίζει τίτλους. Πηγαίνει και παίζει με τις καλύτερες ομάδες του πλανήτη και αποκομίζει τεράστια ποσά. Με αυτά τα χρήματα, αγοράζει νέους παίκτες. Πολύτιμους. Παγκοσμίου επιπέδου. Σαν τα συστήματα παρακολούθησης της αστυνομίας. Κι η ομάδα σου καλείται να παίξει εκτός έδρας. Μονίμως. Σου μιλάνε για κανόνες, για ήθος που πρέπει να τηρηθεί. Τους ακούς, γνωρίζοντας πως είναι λόγια όσων έχουν το παιχνίδι στα μέτρα τους. Είναι λόγια όσων γράψανε τους νόμους. Κι εσύ, μόλις χθες γλύτωσες από τους Πολυζωγόπουλους της διοίκησης. Ο χρόνος που πέρασε λίγος, μα κάτι έχει προλάβει να αλλάξει. Στο παιχνίδι τα δίνεις όλα. Τρέχεις, κάνεις τάκλιν, απεργίες πείνας, καταλήψεις εργοστασίων, παράγεις περισσότερο από κάθε Ευρωπαίο και πληρώνεσαι λιγότερο και όταν μοιάζει να φτάνεις στην επιτυχία, οι δικαστές-αμυντικοί τους αποκρούουν τα σουτ σου πάνω στη γραμμή. Σαν να μην έχεις τύχη. Είναι που παίζεις και με δουλεμένη ομάδα. Αναγκάζεσαι να αμυνθείς, γιατί κι οι άλλοι το ξέρουν το τόπι. Μέχρι που μία οικονομική κρίση (που δεν την είδες να συμβαίνει στην πραγματική οικονομία) σου στερεί την ηρεμία των διακοπών, μέχρι που μία αγκωνιά (που δεν την πήρε η κάμερα του αγώνα) σου σπάει ένα δόντι. Τότε περνάς τα όριά σου. Τότε αφήνεσαι στη μαμή της ιστορίας. Τότε, θυμάσαι τα παιδικά χρόνια στο Μοντεβιδέο, που σταμάτησες το σχολείο για να δουλέψεις σε φούρνο και να ζήσεις την οικογένειά σου. Τότε, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι απλά ένα παιχνίδι. Τότε, γίνεσαι είδωλο.

Κι ας τους να μιλάνε με ηθικούς όρους. Η ηθική ήταν ανέκαθεν η έδρα της αντίδρασης.

Τιμής ένεκεν

Advertisements

6 Responses to “Ποδόσφαιρο και πολιτική”

  1. exiled

    Και μία άλλη άποψη. Όπως φαίνεται, είναι από τις σπάνιες φορές που ο υπερπαίχτης χαμογελάει. Γιατί, όπως λέει και ο μύθος:

    Όταν ο Πάμπλο χαμογελάει, κάποιος άλλος κάπου κλαίει.

  2. exiled

    Εν τω μεταξύ, η λαϊκή τέχνη άρχισε να φτιάχνει ήδη τα πρώτα έργα τιμής στον Ουρουγουανό εκδικητή. Δείγματα εδώ, εδώ κι εδώ.

  3. Socrates

    Καλά όλα αυτά.
    Όμως κάποτε κερδίζατε τον Ολυμπιακό στην Τούμπα και ρεφάρατε όλες τις πίκρες της σαιζόν. Τώρα σας αρκεί να βρει στόχο μια μπουνιά κι ας χαθεί και το παιχνίδι.
    Υποχωρούμε, σύντροφε. Η ταξική πάλη διεξάγεται από όλο και πιο άνισες θέσεις.

  4. exiled

    Ναι μεν σύντροφε Socrates, αλλά μία γροθιά στο κατεστημένο, μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων. Ας μην υποτιμούμε λοιπόν την αξία μίας συμβολικής κίνησης. Η άδικη κλήση σε απολογία του υπερπαίκτη, ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην (υπό κατοχή γραβατάκηδων) πόλη των πόλεων. Μα οι αλλαγές θα σημάνουν από στιγμή σε στιγμή. Ήγγικεν γαρ ο καιρός.

  5. ΠανωςΚ

    Τόσες μέρες μετά το συμβάν, και μετά από τόσο πράγματα που γράφτηκαν και ειπώθηκαν για αυτό, αυτό το κείμενο παραμένει ό,τι ευστοχότερο διάβασα επί του θέματος.
    Thanx Εξόριστε…

  6. exiled

    Αναγνώριση! Γιούπι! 😀

    Για να μιλήσουμε και λίγο σοβαρά, αναγνωρίζω με σεμνότητα και ταπεινότητα το αξιολογικό σου κριτήριο. Θενκ γιου, ΠάνωςΚ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s