Η Αριστερά μπροστά στην κρίση

Posted On Σεπτεμβρίου 17, 2009

Filed under griots, κινηματικά, politics

Comments Dropped 3 Σχόλια

Μετά από έναν θερμό κινηματικά Δεκέμβρη, οι δυνάμεις της Αριστεράς προσπαθούν πρωτίστως να εξηγήσουν και μετά να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά και κοινωνικά το γεγονός της εξέγερσης. Μίας αυθόρμητης βίαιης έκφρασης της νεολαίας. Έκφραση χωρίς συγκεκριμένη θεωρητική πλατφόρμα, χωρίς συγκεκριμένα πολιτικά αιτήματα που να προσβλέπουν προς μία συγκεκριμένη πολιτική πλατφόρμα. Αυτή η μη εκλογικευμένη αντίδραση, πλην όμως έχουσα φαινομενικά τη λογική της ρήξης με την καθεστυκυΐα τάξη πραγμάτων, αμφισβήτησε στην πράξη των σχέσεων που καθορίζουν την αξία των αντικειμένων. Πώς; Μα με την καταστροφή δεκάδων εμπορικών καταστημάτων, αλλά και με τα εκτεταμένης μορφής πλιάτσικα. Αυτά, πέρα από την προαναφερθείσα λειτουργία, δηλώνουν και την πλήρη ένταξη των εξεγερμένων νέων στο κυρίαρχο φαντασιακό της δεδομένης κοινωνίας με την οποία έρχονται σε ρήξη.

Η Αριστερά είναι πλέον μια σειρά οργανισμών και οργανώσεων με μορφή, με δομή, με αιτήματα, αλλά δίχως αυτά να έχουν περιεχόμενο. Όσο προβοκατόρικο και να ακούγεται, έχω βαρεθεί να διαβάζω και να μιλάω για θεωρίες, για σχήματα και κοινωνική κριτική, χωρίς να βλέπω την πραγματική κοινωνικοποίησή τους. Η από καθέδρας αριστερά, μιλάει ως Αριστερά, ως μητέρα της Δικαιοσύνης, της Ισοτιμίας και της Αδελφοσύνης. Μόνο που της λείπει πια ο ιδρώτας και το φαγωμένο ρούχο. Της λείπει η ζύμωση με τους χώρους της δουλειάς. Είναι μια αριστερά μικρή και φοβισμένη. Που δεν έχει θέληση για εξουσία. Που δεν έχει θέληση να καταργήσει την εξουσία. Η αριστερά ως αίρεση θρησκευτικών φανατικών, ως φαντασμένων ονειροπόλων που δηλώνουν αυτάρεσκα «ΟΧΙ» και σταματάνε τη συμμετοχή τους σ’ αυτό το σημείο στο κοινωνικό γίγνεσθαι, είναι καταδικασμένη στο ρόλο του κομπάρσου. Είναι καταδικασμένη στην εσωστρέφεια και την επιβίωση από συνήθεια και μόνο. Είναι ο ρόλος ενός δευτεροκλασάτου ηθοποιού, που ζει μέσα στις ψυχικές στερήσεις και στον Άλλον δεν γίνεται κατανοητός, ακριβώς επειδή η βοή του είναι ένας βρυχηθμός αποκρουστικός. Και δεν εννοώ πως το ζήτημα είναι επικοινωνιακό. Το ζήτημα παραμένει κοινωνικό. Δουλειά είναι αυτή που λείπει και κοινώνηση των θέσεων. Συμμετοχή. Βολονταρισμός. Και είναι και ζήτημα προσωπικών σχέσεων. Πόσο συνδεδεμένοι είμαστε μεταξύ μας. Κατά πόσο μέσω των σχέσεών μας γίνεται αποδεκτή και η ετερότητα του Άλλου, του Συντρόφου, πέρα από την πολιτική συμφωνία. Κατά πόσο το ζητούμενο είναι η συντροφικότητα και όχι η αντανάκλασή μας. Γι’ αυτό η αριστερά παραμένει τέτοια. Μικρή και ναρκισσιστική. Αμελητέα ποσότητα, μολονότι το κοινωνικό υλικό διψάει γι’ αλλαγή. Ο Δεκέμβρης ήταν μόνο η αρχή. Ένα κλικ θέλει. Ας το κάνουμε. Ξεκινάμε.

the truth is out there

the truth is out there

Advertisements

3 Responses to “Η Αριστερά μπροστά στην κρίση”

  1. gebre

    Και όχι μόνο αυτό. Αντιμετωπίζουν και όλους τους υπόλοιπους αφ’υψηλού, λες και αυτοί μόνο κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και όλοι οι άλλοι είναι ή ανίκανοι ή απατεώνες. Φυσικά έτσι αποκλείεται και κάθε δυνατότητα διαλόγου και συνεννόησης. Μακάρι να αλλάξει η κατάσταση, αλλά δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα. Εδώ και τόσα χρόνια η αριστερά δεν ξεπερνά με τίποτα το 15% στις εκλογές και η ηγεσία της ακόμα δεν έχει καταλάβει τι φταίει. Δυστυχώς, ωραίες είναι οι θεωρίες, αλλά αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα στην πράξη, όπως πολύ σωστά στην ουσία λέτε.

  2. tsimitakis

    Συμφωνώ πως λείπει η συστηματική δουλειά. Πως ο παραγοντισμός οδηγεί στην αλοτρίωση. Πως το Δεκέμβρη -που δεν τον κάναμε εμείς και δεν μας ανήκει- δεν έπρεπε να τον αφήσουμε μονο. Τον Δεκέμβρη που γέννησε η αδικία, η απογοήτευση, οι διευρυμένες ανισότητες. Το κάψιμο τραπεζών είναι κι αυτό μια διεκδίκηση απο την πλευρά των στρωμμάτων που ωθούνται στο περιθώριο, να μπούν στην εικόνα. Και ιδιαίτερα της νεολαίας, την οποία ένα καθεστωτικό «υπερεγώ» έστελνε μισοδαρμένη για ύπνο. Είναι γλώσσα – έστω μπερδεμένη ή δυσνόητη.

    Η αριστερά που δεν παλεύει να ηγεμονεύσει στο επίπεδο των αξιών, που δεν καινοτομεί και δεν είναι ένα βήμα μπροστά στη σκέψη και τη θεωρία, η αριστερά που δεν κάνει τις μεταφράσεις, όταν έρχεται η στιγμή, που δεν μετασχηματίζει το «λανθάνον» σε δυναμική, που δεν του δίνει ορατη μορφή, δεν φωτίζει το περιεχόμενο, αλλά αρέσκεται στη βολή της, είναι εκτός απο ενσωματωμένη και ακίνδυνη, ευάλωτη και αποστεωμένη. Μοιραία τα συμπλέγματα θεριεύουν.

    Η αριστερά – το πιο ευαίσθητο τμήμα μιας κοινωνίας σε κρίση. Της αναλογεί ιστορική ευθύνη για αυτά που συμβαίνουν και αυτά που θα συμβούν. Δεν άκουσε καλά, πολλά μέχρι σήμερα. Ομως τα στραβοπατήματα της είναι ταυτόχρονα η ειλικρινέστερη και πιο ελπιδοφόρα στιγμή του πολιτικού μας παρόντος.

    Το μεγάλο πρόβλημα (και η ελπίδα εν προκειμένω) είναι οτι αριστερά έξω απο το «εμείς» δεν υπάρχει. Αν αυτή είναι σε κρίση τότε εμείς είμαστε σε κρίση. Κι αν υπάρχει λύση τότε μάλλον φορέας της είναι καθένας απο εμάς. Δεν τη στηρίζουμε σήμερα γιατί τα έκανε καλά ή κακά, αλλά γιατί είναι η δυνατότητα μας να συνεχίσουμε να είμαστε αυτό που είμαστε, το περιβάλλον, το προπλασμα, αυτού που θέλουμε να φτιάξουμε.

    Και γιατί «κινείται προς» τα εκεί. Τα στραβοπατήματα της είναι η ειλικρινέστερη εκδοχή του πολιτικού μας παρόντος. Κι αυτά πρέπει να τα δούμε σαν ευκαιρία να συνεχίσουμε. Αλλιώς δεν έχει νόημα…
    Η στροφή που έγινε τελευταία απο θέσεις αρχών (ανθρωπισμός για παράδειγμα) σε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, έχω την εντύπωση πως είναι στη σωστή κατεύθυνση, δείχνει ένα δρόμο – δέχεται να αναλάβει την ευθύνη. Ελπίζω

    ΥΓ. Και σαν «εγκάθετος» τώρα θα προτείνω τη συνέντευξη Τσίπρα στο tvxs http://www.tvxs.gr/v20897 Μιλάει με ειλικρίνεια για πολλά
    ΥΓ2 Να με συγχωρείς για το «σεντόνι» και κυρίως που δεν θα έχω χρόνο να απαντήσω σε πιθανά σχόλια που θα ακολουθήσουν.

  3. anadimosieutis

    tsekarete&auto

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s