Οι γυναίκες στην Ελλάδα

Posted On Μαρτίου 22, 2009

Filed under αστυνομία, βία, politics

Comments Dropped one response

είναι από τις πιο δυνατές του κόσμου.

Προσοχή, προσοχή!

Posted On Δεκέμβριος 7, 2008

Filed under αστυνομία, βία, politics

Comments Dropped 8 Σχόλια

Δολοφόνοι με στολή! Άλλο ένα όνομα στη λίστα. Άλλος ένας ανήλικος δολοφονημένος. Άλλη μία σφαίρα «εξοστρακίστηκε».

ΠΑΡΤΕ ΤΟΥΣ ΤΑ ΟΠΛΑ ΧΤΕΣ!

*******

Ήταν παιδί, δεν είχε ούτε γένια

είπε μία αυτόπτης μάρτυρας. Ούτε θα είχε αγγίξει γυναικείο στήθος, ούτε θα ένιωσε κάποια μεγάλη χαρά στη ζωή του. 15 χρονών, νεκρός. Πάνω στην αγωνία του, να γίνει μεγάλος, να αλλάξει , να μάθει, να ζήσει. Τον σκότωσαν. Δεν άφησε ούτε βογγητό. 3 φορές πυροβόλησαν. Η μία τον πέτυχε στην καρδιά.

Δεν έχει παλμό

είπαν τα παιδιά που ήταν μαζί του. Οι δολοφόνοι εξαφανίστηκαν κατευθείαν. Οι υπουργοί παραιτήθηκαν, για να μην γίνουν αποδεκτές οι παραιτήσεις τους από τον πρωθυπουργό. Θέατρο σκιών για άλλη μία φορά. Στο κέντρο της πρωτεύουσας. Στο κέντρο της καρδιάς.

update, Δευτέρα, 8.12.2008:

Όχι στο όνομά μας!

Posted On Νοέμβριος 20, 2008

Filed under αστυνομία, βία, politics

Comments Dropped leave a response

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω (υπό διαμόρφωση) κείμενο.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”. –Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω” – Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

“Αν δεν μπορείς άλλο ν’ αγωνίζεσαι, θ’ αφανιστείς”

Posted On Νοέμβριος 9, 2008

Filed under αστυνομία, βία, politics

Comments Dropped 5 Σχόλια

Αξίζει να διαβαστεί όλη η συνέντευξη.

Την ώρα που μέναμε κλεισμένοι στη μεγάλη κάμαρα με τους σκεπασμένους καθρέφτες,

ήρθε Εκείνος, ακάλεστος ξένος – τι ζητούσε;

Εμείς δε θέλαμε να δούμε, ν’ ακούσουμε, να τον αναγνωρίσουμε.

Το σκονισμένο του ρούχο ελεητικό – δε ζητούσαμε εμείς ευσπλαχνία –

τα λιωμένα παπούτσια του απαιτούσαν συμπάθεια, – δεν είχαμε εμείς να δώσουμε τίποτα –

ξένος, ακάλεστος, αμέτοχος στη λύπη μας,

ήρθε να λυπηθεί εμάς*.

Διαβάζω και για τους μετανάστες που ζητάνε πολιτικό άσυλο στη χώρα με ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής στην Ευρώπη (μάλλον και στον κόσμο). Η ελληνική (α)φιλοξενία σε όλο της το μεγαλείο

4sm113

Περιέργως, δεν υπάρχει ως θέμα από τα ΜΜΕ. Στην περίπτωση του κλεισίματος της Siemens, μπορώ να το καταλάβω. Τι δύναμη μπορούν να έχουν 300 εργάτες στα ΜΜΕ και τι μια εταιρία; Αγόρασε η εταιρία διαφημιστικό χρόνο στα κανάλια και έπνιξε τη φωνή 300 εργατών, που παρήγαγαν μεγάλα υπερκέρδη. Λογαριάζοντας και την ιστορία με τα «μαύρα ταμεία» της εταιρίας, η λογική λέει πως θα έκαναν «ειδική προσφορά» για το 2 σε 1 πακέτο τους στα τμήματα διαφήμισης των ΜΜΕ. Χρησιμοποίησαν λοιπόν τα χρήματα που βγάλανε από τη δουλειά των εργαζόμενων και δώσανε ένα μερίδιό τους στα ΜΜΕ για διαφημίσεις, καταφέρνοντας να το πνίξουν και να τους φιμώσουν. Το υπόλοιπο κεφαλαιοποιήθηκε κάπου αλλού, έγινε χρηματιστηριακό παιχνίδι ή μπόνους στις τσέπες κάποιου manager. Η κλασσική ιστορία.
black-adn-white-clock Αλλά το ζήτημα των μεταναστών, είναι τελείως διαφορετικό. Δεν υπάρχει κάποιος άλλος χρηματοδότης στα ΜΜΕ, που να έχει σαφές συμφέρον να στρέψει την προσοχή του κοινού μακρυά από αυτά τα ζητήματα. Πέρα από το κράτος. Και τι δύναμη να έχει το κράτος στα ΜΜΕ και δη στα έντυπα μέσα; Αλήθεια, ποιον στηρίζει το κράτος; Η απάντηση εδώ. Κι εδώ. Η ερώτηση που μένει να απαντηθεί είναι: Ποιον εκπροσωπεί το κράτος;

Τέλος, έγιναν ένας με τρεις φόνοι, αλλά μη δίνετε σημασία...

Σας έλεγα, λοιπόν, πώς δεν υπάρχει θάνατος, – τελείωσε ο

Ξένος

ήμερα, απλά, τόσο που εμείς χαμογελάσαμε χωρίς διαταγμό

δε φοβηθήκαμε τους σκεπασμένους καθρέφτες*.

*Αποσπάσματα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου: «Όταν έρχεται ο ξένος» (1958)

Alexandr Solzhenitsyn

Posted On Αύγουστος 4, 2008

Filed under art, αστυνομία, ιστορικά, politics

Comments Dropped 4 Σχόλια

(December 11, 1918 – August 3, 2008 )

Μόλις μία μέρα πριν βρήκε κι αυτός. Δεν μπορούσε να περιμένει μερικές ώρες ακόμα.

Επόμενη σελίδα: »