Living the last days of a system

Το σύστημα καταστρέφει όνειρα και ζωές, πουλώντας ελπίδα για απόκτηση αγαθών. Ορδές νευρωτικών καταναλωτών μπουκώνουν την καθημερινότητα, καταπατώντας τους ανεκτικούς στο δρόμο τους. Τα απλήρωτα δάνεια σκοτώνουν το φαντασιακό της επιτυχίας. Η ζωή ταξιδεύει σε άλλες δεκαετίες, πιο ώριμες, πιο έντονες, πιο ασφυκτικές. Το πούλημα συνειδήσεων φτουράει και όσοι πρόλαβαν νωρίς, εξαργυρώνουν την ευμάρεια και τους ιδρωμένους τους κώλους σε καρέκλες Chesterfield. Το ανήκουστο γίνεται ευχή σε χείλη δίπλα σε ρυτίδες. Κι ο θάνατος να μένει ακόμα απρόσκλητος. Οι μέρες κατρακυλούν στο παρελθόν και ένα πηχτό ραδιενεργό νέφος κλείνει την ορατότητα. Δεν θα δεις ποτέ σου την Ιθάκη, γιατί δεν γεννήθηκες εκεί. Κληρονομικό το δίκαιο.

Επάγγελμα διαφημιστής

Posted On Ιανουαρίου 31, 2008

Filed under art, σκέψεις, αφορισμοί, βία, politics

Comments Dropped 3 Σχόλια

Μονίμως τελών ως εν καιρώ πολέμου. Το δίκιο είναι μαζί του. Είναι δουλειά του να αναγνωρίζει ο δέκτης την αξία του προβαλλόμενου (προϊόντος και όχι μόνο), ως μοναδικά αληθινού, ως ηθικά άρτιου και εν τέλει ως επιθυμητού. Απλώς αναδύει τις θετικές συνδηλώσεις που μπορούν να υπάρξουν στο προβαλλόμενο προϊόν (και όχι μόνο). Ή μήπως όχι μόνο;

Μικρό

Posted On Απρίλιος 7, 2007

Filed under αφορισμοί

Comments Dropped 7 Σχόλια

Τί είναι ο χρόνος;

– Ο χρόνος είναι χρήμα, λέει ο καπιταλιστής.

– Ο χρόνος είναι κρίμα, λέει ο χριστιανός.

– Ο χρόνος δεν υπάρχει, λέει ο φυσικός.

– Ο χρόνος είμαι εγώ, λέει ο τρελλός.

Και οι πολλοί τον πίστεψαν.

Αφορισμοί (Ι)

Posted On Φεβρουαρίου 27, 2007

Filed under αφορισμοί, politics

Comments Dropped 4 Σχόλια

Πόσες φορές σε φοβίσανε σήμερα;